(sen)foni..

.. Sonbaharında yapraklarını ezdiğimiz sokakların bizsiz yalnızlığı var yerine, sen yoksun..

çocuk bağırışlarında oyunlar oynadığımız parkların bomboş uğultusu, olmayışlarımızın eksikliğini milyonlarca insanla dolduramayan bi şehir var..


birlikteyken içime çektiğim havanın tadından sen çıkmış sanki.. canıma çık desem içimden sen çıkıcak diye susuyorum..


sigaranın arkadaşlığı kadar saçma, yakınlığı kadar gerçek hayaline kapılmalarım.. bu kadar sen li cümle birarada zararlıyken duyularıma, sensiz cümleleri kurmaya erinmekte yüreğim, dilim, dudağım.

..ya sen gelme bitmesin bu acı, ya da ben gideyim sürsün sensizliğin senfonisi...